BLOGGER journalist auteur uitgever webontwerper

ING-filiaal Boxtel dicht

Weer een bankfiliaal dicht in Boxtel. In december 2016 sloot ABN-AMRO-vestiging aan de markt, nu de ING aan de Molenstraat. Per 3 april laat ING aan klanten weten. Omdat 'de huidige marktomstandigheden ons vragen kritisch naar onze kosten te kijken'.
De inkt van deze brief was nog niet droog of ING kondigde aan het salaris van topman Hamers van 1.979.000 euro naar 3.045.000 te verhogen... (Overigens is dat salaris in maart 2015 al verhoogd van 1,25 miljoen naar 1,63 miljoen euro)

Vrouwen in de raad

In 1919 trad het eerste vrouwelijke gemeenteraadslid van Nederland aan: Mathilde Haan kreeg namens de Katholieke Kiesvereniging een zetel in de gemeenteraad van Roermond. 99 jaar later telt de gemeenteraad van Haaren twee vrouwelijke raadsleden. Voor editie de Meierij van het Brabants Dagblad heb ik op een rijtje gezet hoeveel raadsleden momenteel in de gemeenteraad zitten in Boxtel, Haaren, Meierijstad en Sint-Michielsgestel. Dat valt zwaar tegen. Behalve in Boxtel, de enige gemeente waarin meer vrouwen dan mannen lokale politiek bedrijven.
Aan de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart is nu al te zien dat de scheve verhouding tussen vrouwen en mannen in de gemeentepolitiek in de Meierij de komende vier jaar niet veel rechter getrokken gaat worden. In een groot verhaal in de editie van 8 maart, niet toevallig op Internationale Vrouwendag, laat ik vrouwelijke politici en één man aan het woord over deze kwestie Het verhaal levert op sociale media flinke respons op.

Wat zei Els Borst (D66, oud-minister) ook al weer: ’Politiek is te belangrijk om alleen aan mannen over te laten’.

cdavrouwen

Terug in Haaren

In de loop van 2016 werd Haaren de gemeente waar ik over mocht schrijven. Dat heb ik driekwart jaar met plezier gedaan, totdat ik in december 2016 doorschoof binnen de redactie Meierij van het Brabants Dagblad. Sindsdien heb ik veel geschreven over de gemeente Boxtel, met evenveel genoegen. Nu deze redactie verder ingekrompen is, ga ik mij weer meer bezig houden met de berichtgeving over Haaren. Wat een historische klus wordt, want de gemeente Haaren splitst zich over drie of vier jaar op. Dat wordt ongetwijfeld een bijzondere ervaring in de nadagen van mijn journalistieke loopbaan.

Robuust

Op weg naar een afspraak met een Iraanse Vlaming die in Waalwijk woont en in Boxtel werkt werd mijn oog getrokken naar de gevel van het bedrijf Bovendeert. Dit moet de meeste robuuste gevelbelettering van heel Boxtel hebben. Ik vind het een prachtig lettertype. Alleen jammer dat de betonnen letters niet beter schoon gehouden worden. Overigens is Bovendeert een schoenenbedrijf. Nadat ik deze foto op mijn BD-Facebookpagina had gezet reageerde Ruud van Nooijen uit Boxtel dat Bovendeert al in 1870 in Boxtel zat en daar een eigen schoenenfabriek (merk 'Patria') had, schoenreparatiewerkplaats èn schoenenwinkel in de Rozenmarijnstraat (nu modehuis Unique).
image

Wurlitzer

Het blijft een groot plezier om een echte jukebox tegen te komen. Dit keer in zorgcomplex Liduina in Boxtel, vrijdag 22 december. Daar staat deze Wurlitzer in de hal. Maar wat heb je aan een jukebox als je er niet aan mag komen.... Plaatjes selecteren en luisteren is toch de lol ervan. En de muziekmachine was nog wel speciaal gevuld met veel kerstplaatjes (en ouderwetse rock 'n' roll).
image

Voedseltuin Boxtel

De afgelopen had ik de gelegenheid om Voedseltuin Boxtel een paar te bezoeken en met diverse vrijwilligers te praten. Er zijn er zo’n 25 actief. Sommigen zijn zelf klant van de Voedselbank, waarvoor de tuin produceert. Anderen zijn al lang tevergeefs op zoek naar een vaste baan. En weer anderen hebben een verstandelijke of fysieke beperking. En dan zijn er ook nog statushouders actief. Ieder heeft er zijn eigen verhaal dus. Die bezoeken leidden uiteindelijk tot een groot verhaal in de editie Meierij van het Brabants Dagblad. En een stevige bijdrage op onze website BD.nl. Hieronder statushouder Mahdi Kori uit Soedan.
Voedseltuin Boxtel is te vinden op het complex van ecopark De Kleine Aarde in Boxtel.

mahdikori3

Een hoop dooie eenden

Het gebeurt maar zelden dat een foto van een redacteur de papieren krant haalt. Zou ook broodroof zijn ten opzichte van de persfotografen die we inhuren. Maar woensdag 16 augustus stond toch een foto van mij op de voorpagina van de editie Meierij. Omdat al onze fotografen op pad waren en er toch een spoedklus tussendoor kwam; een foto die binnen een half uur gemaakt moest zijn. Waterschap De Dommel had veel dode eenden aangetroffen in de Dommel in Boxtel en was die aan het ruimen. Op zo’n moment komt het van pas dat ik iedere dag een fotocamera bij mij heb.
.

botulisme3

Fluistersloep

Omdat ik pas acht maanden over de gemeente Boxtel schrijf, ken ik die plaats nog niet zo goed. Daarom probeer ik zo vaak als mijn agenda het toelaat gewoon wat door Boxtel, Liempde en Lennisheuvel te toeren. Gisteren mocht ik Boxtel eens van een heel andere kant bekijken, vanaf een fluistersloep op de Dommel. Lokale ondernemer Rob Strik gaat met die sloep vaartochtjes aanbieden in Boxtel. Een nieuw fenomeen. De proefvaart die ik meemaakte was weliswaar kort, maar zonnig, stil en gaf een goed beeld hoe aangenaam Boxtel oogt vanaf het water.
kunstopstapel
De expositie Kunst op Stapel in kasteelpark Stapelen vanaf de Dommel.

Actie bij slachthuis

Zo’n dertig mensen protesteerden op 28 juni voor de poort van slachterij Vion in Boxtel. Een bescheiden actie, die ongeveer drie uur duurde. Het leek mij weinig effect te sorteren, want de chauffeurs die het slachtvee kwamen afleveren denderden voorbij de actievoerders. Toch is het bericht dat ik over deze actie maakte voor BD.nl meer dan 16.000 keer bekeken en 219 keer gedeeld via Facebook.

vion2

Tunnel Vision

tunnel4
Tjonge, graffitifestival Tunnel Vision 2.0 heeft de tunnel aan de Laarakkerweg in Boxtel/Liempde (onder de A2 en over het Duits lijntje) een prachtig nieuw 'smoel' gegeven. Boxtelse straatkunst op z'n best. Voor Brabants Dagblad heb ik over dit evenement een korte impressie op video gemaakt en vooraf een flink verhaal aan gewijd.


tunnel5

Becoloth

Een van de leukste artikelen die ik de afgelopen weken heb geschreven, was het verhaal over het gouden jubileum van Bar Becoloth in Boxtel. Een bijna legendarisch café; ooit werd hier per vierkante meter het meeste bier van heel Nederland omgezet. Ik heb er de uitbaters gesproken, tal van klanten en over de historie van het pand gelezen. Vormgevers John Back en Desirée Kramer maakten van verschillende elementen iets moois voor de editie Meierij van het Brabants Dagblad.
Vanuit Boxtel kreeg ik tal van lovende reacties op deze bijzondere productie.

In het voetspoor van haar moeder

In het voetspoor van haar moeder, de Rooise burgemeestersdochter


Auteur uit Boston schrijft over telg uit adellijke familie Van Rijckevorsel van Kessel

Johan van Grinsven
Den Bosc
h

"De moffen zijn er!" Met die schreeuw van een non in haar kostschool marcheerde de Tweede Wereldoorlog het leven van jonkvrouw Theresia van Rijckevorsel van Kessel binnen. 14 jaar was ze, dochter van de burgemeester van Sint-Oedenrode. Op kostschool in Nijmegen. Over haar leven in en rond de oorlog schrijft haar dochter Marguerite Smit uit Boston een boek. "Mijn moeder was getuige van de geschiedenis."

"Amerikanen weten niet wat het is om bezet te zijn", zegt Smit in het Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC) in Den Bosch waar ze onderzoek doet naar haar familie. "Ik schrijf over de jonge jaren van mijn moeder, over mijn familie, maar ik probeer het boek voor iedereen meeslepend te maken." Ze gokt erop dat het volgend jaar uit komt in Amerika en hoopt daarna op een Nederlandse vertaling. Die zal zeker in Sint-Oedenrode aanslaan, waar haar opa jonkheer Hubert van Rijckevorsel van Kessel burgemeester was van 1915 tot 1943 en in 1946 weer, in dat jaar overleed hij. Haar overgrootvader Alphonse was van 1891 tot 1895 jaar burgemeester in Boxtel, maar heeft daar weinig wapenfeiten op zijn conto geschreven, behalve het onteigenen van alle stoepen voor de huizen in de Rechterstraat en de Stationsstraat.

Schroom
Omdat het boek over haar moeder gaat, voelt Marguerite Smit schroom om over zichzelf te vertellen. Maar ze moet. Ze houdt het staccato, in het Engels doorspekt met Nederlandse woorden. Geboren in 1953 op Aruba, waar haar vader voor Esso werkte. Ze ging naar kostschool en college in Ohio en de universiteit in New Orleans, waar ze kunstgeschiedenis studeerde. Ze werd software-ontwerpster, voor Wall Street, sloot een miljoenendeal met de Britse Barings Bank, werkte een paar jaar in Londen. Na de redding van die failliete bank door ING verkaste ze naar Nederland, maar keerde na niet al te lange tijd terug naar Boston. Anderhalf jaar later overleed haar man, een schrijver. Vier jaar geleden ging ze met pensioen.

Het boek over haar moeder, in 1926 geboren in Sint-Oedenrode, zit al sinds de jaren negentig in haar hoofd. Dat komt door de verhalen die haar moeder vroeger vertelde, op Aruba, aan haar vijf dochters; een van hen is overleden. Over de inval van de Duitsers, haar vader die werd vervangen door een NSB-burgemeester, haar broers die moesten onderduiken, de onderduikers in hun huis aan de Markt, de berichten van de regering in ballingschap in Londen die ze als koerierster door moest geven. En uiteraard over de geallieerde parachutisten die tijdens Operatie Market Garden in hun achtertuin landden. Over generaal-majoor Maxwell Taylor, bevelhebber van de 101e Airborne Divisie, die bij hen thuis op bezoek kwam.

Adellijke familie
Uiteraard vertelde ze ook over haar adellijke familie, van wie vele mannen hoge posten hadden in het openbaar bestuur. En over de ontmoeting van haar moeder met Gerardus (Gert) Smit op een schip van de Holland Amerika Lijn, onderweg van New York naar Rotterdam. Zo'n week duurde die reis. Op de dag voor hun aankomst in Nederland vroeg hij haar ten huwelijk. 'Waarom duurde het zo lang', antwoordde ze.

In de jaren negentig begon Marguerite Smit documentatie te verzamelen over haar moeders familie. Een blikopener was een jaar of acht geleden een artikel dat Boxtelaar Christ van Eekelen schreef voor de website van Heemkunde Boxtel, over acht prentbriefkaarten die door haar familie waren verstuurd. Ze wist vanaf dat moment: in Nederland is een schat aan informatie beschikbaar. Dit jaar zocht ze contact met Van Eekelen die haar wees op het BHIC, waar ze afgelopen week noest aan het naspeuren was. Hij helpt haar af en toe met het onderzoek.

Groot cadeau
Dochter Marguerite noemt het 'een groot cadeau' dat haar moeder, 91 inmiddels, haar herinneringen met haar wil delen. Een geluk bij een ongeluk: toen haar moeder een tijd terug bij haar in Boston logeerde, werden ze door een onbarmhartige sneeuwstorm twee weken van de buitenwereld afgesloten. Zo kon ze haar moeder ongestoord uithoren over haar jeugd.
In Nederland onderbouwt ze die persoonlijke verhalen met feiten, historische context en haar eigen waarnemingen. "Ik moet nog kiezen. Dit boek wordt het bijzondere verhaal van mijn moeder in een turbulente tijd in Nederland. Of ik verwerk er ook in hoe ik in de voetsporen van mijn moeder ben getreden. Er is nog veel werk aan de winkel. In het najaar kom ik weer terug naar Nederland."

Ralph Dikmans

Het borrelde al lang bij Boxtelaar Ralph Dikmans (42). Hij tekende vaak en veel in zijn jonge jaren, maar was daarna vooral een fervent stripfan. En een veelzijdige verzamelaar van alles wat met Suske en Wiske te maken heeft; door de talentvolle tekenaar Marc Verhaegen is hij zelfs vereeuwigd in Suske en Wiske 279: 'De laatste vloek'. Maar hij bleef dagelijks dromen over een eigen stripboek. Vorig jaar verscheen zijn eerste titel en ook nummer twee; volgende week volgt album drie.
Die drie snaakse stripboeken gaan over Anders-Man, een anti-held. ,,Hij voelt zich een superheld en wil voortdurend de wereld redden. Helaas gaat alles wat hij doet mis." Er zit zeker wat van Dikmans zelf in Anders-Man. ,,Hij heeft mijn buikje en mijn baardje, hoewel ik dat inmiddels weer afgeschoren heb.” In deel 1 van de reeks – ‘Nu even iets Anders-Man’- ontmoet de superheld bekende striptekenaars en in deel 2 - ‘The Siekwel’- bekende Nederlanders. Beide delen bevatten losse grappen. Album 3 heet 'Fool control' en is een lopend verhaal, ook weer gemaakt met de solide scenarist Peter Busschots uit België en uitgebracht door de Vlaamse uitgeverij Bonte. In zijn laatste album verwerkte de Boxtelaar plaatselijke plekken en prominente plaatsgenoten. Daarom heeft burgemeester Buijs van Boxtel op 19 april een patente primeur: hij krijgt het eerste exemplaar.

Op de website van het Brabants Dagblad staat een filmpje over Ralph Dikmans en zijn derde stripboek. Dertig seconden telt dat filmpje. Het is inmiddels ruim 14.000 keer bekeken.

Samenwerking in Boxtel

imageZojuist een kijkje genomen op het nieuwe Stationsplein-in-wording in Boxtel. Daar wordt fanatiek gewerkt. Ook door een aantal vrijwilligers, allemaal zestigplussers. En door wethouder Herman van Wanrooij. Terwijl ik een broodje zat te eten bij Plein 2 heb ik enkele foto's en videobeelden doorgestuurd naar de webredactie van het Brabants Dagblad. Die staan al online, nu mijn verhaal voor de krant nog tikken...

Na het werkweekeinde in Boxtel ben ik teruggegaan om aan treinreizigers te vragen wat zij van het nieuwe Stationsplein vonden. Ook bij dat verhaal is een filmpje gemaakt.

Filmpje voor editie Meierij

’Pedro Viegas (35) is sinds drie weken curator van het Oertijdmuseum in Boxtel. Dat gaat hij in de vaart der volkeren helpen opstoten. Een wereldburger is neergestreken in Boxtel.’ Dat is de aanhef van een verhaal over de nieuwe Portugese curator van het Oertijdmuseum in Boxtel. Dat artikel verscheen paginagroot in de editie Meierij van het Brabants Dagblad. Op de website BD.nl staat ook een filmpje dat ik over hem hem gemaakt.

Oertijdmuseum from Johan van Grinsven on Vimeo.

Marc Bolsius

Een bonus van het werken in de Meierij is dat Marc Bolsius daar actief is als persfotograaf. Ik ken hem vanaf begin jaren negentig. Niet alleen voetbalden we samen op zondagochtend, Marc was ook de hoffotograaf van de lifestyle-bijlage Vrijdag van Brabants Dagblad en Eindhovens Dagblad. Marc heeft daar mede een stempel op gedrukt, dankzij zijn opvallende foto’s die met groot gevoel voor details zijn gemaakt. Nog altijd kan hij degene die hij moet fotograferen charmeren en enthousiasmeren en zijn zijn foto’s van bovengemiddelde kwaliteit. Het is een plezier om deze bevlogen vakman mee te maken tijdens zijn werk.
image

Het kleine huis op het kerkhof

Dan ben je dus de enige Boxtelaar die op een begraafplaats woont (en er zelf over kan vertellen!) en dan heet je huis....
image

Vakliteratuur

Tijdens een bezoek aan MUBO Boxtel, een nog jong museum aan de Baroniestraat, heb ik vandaag meteen maar wat vakliteratuur ingeslagen. MUBO biedt een vaste collectie over Boxtel en jaarlijks zes wisselexposities op het gebied van lokale kunst en cultuur. MUBO is nog in opbouw, werkt alleen met vrijwilligers die een fikse dosis enthousiasme uitstralen.
image

De krant telt mee

Sommigen hebben papieren kranten al afgeschreven. Zeker, alle dagbladen hebben het moeilijk, met afnemende advertentie-inkomsten en teruglopende abonnee-aantallen. En dat is niet alleen in Nederland zo. Toch merk ik bijna elke dag weer hoezeer de krant nog meetelt. Neem nu de lezing over waterleidingen die op 14 februari plaats had in Boxtel, op initiatief van Heemkunde Boxtel. De secretaris van de heemkundevereniging laat de dag erna weten dat die lezing dubbel zoveel toehoorders heeft getrokken dan vergelijkbare avonden. Geen vijf tot zestig mensen maar zeker honderd waren afgekomen op het verhaal van Boxtelaar Ruud van Nooijen, inclusief twee gemeentebestuurders. De secretaris hoorde diverse mensen vertellen dat ze die ochtend in het Brabants Dagblad het verhaal over Van Nooijen en de historie van het Boxtelse drinkwater hadden gelezen en toen dachten: “Hé, daar wil ik naar toe vanavond.” En daar word een oude journalist dan weer blij van.

Sex sells

Het blijft een oude wet in de journalistiek: sex sells. Een brand in Boxtel boven een erotische massagesalon trok veel lezers op de website BD.nl. Ook in de krant zal het een goedgelezen bericht zijn geweest. Hoewel dat bericht - inhoudelijk gezien althans - ook weer niet zoveel om het lijf had.

Klapperende kunstgebitten

Twee keer eerder was ik in Liempde. Klein dorp, 4.815 inwoners, mooie woningen alom, diverse voorzieningen (zelfs nog een slager!) en een centrum dat in stijl wordt herbestraat. Op weg naar een afspraak met mensen van Burgerinitiatief Rolstoel Vriendelijk Liempde en mevrouw Tonny van Oorschot, die met een rollator loopt, vielen mij onmogelijke trottoirs op waar ik eerder achteloos aan voorbij was gereden. Hotseknotsenkneuzen stoepen en straten. Plaatsvervangende schaamte bekroop mij. Mevrouw van Oorschot kan zich amper staande houden in haar eigen straat, ook niet achter de rollator, en durft dan ook niet meer buiten te lopen. In een ruim artikel kon ik die misstand belichten. Wordt vervolgd, want binnenkort wordt het plan aangeboden aan de gemeente. Inclusief meer dan 1.200 steunbetuigingen uit het dorp.
Dat Burgerinitiatief verdient enige hulde. Het heeft namelijk zelf een ingenieursbureau ingehuurd om niet alleen de problemen in Liempde in kaart te brengen, maar ook de oplossingen. Dat is wel even wat anders dan een probleem op het bordje van de gemeente dumpen en dan roepen: Los eens op! Ook opvallend: geen van de zeven leden van de werkgroep is slecht ter been. Ze trekken zich alleen het lot van hun meer kwetsbare dorpsgenoten handen.


Boxtel

Houdoe Haaren! Binnen de regioredactie Meierij heb ik een andere gemeente om over te schrijven: Boxtel. Voor mij onbekend terrein. Maar de kennismaking is in volle gang. En die bevalt tot nu toe uitstekend. Boxtel is een middelgrote gemeente, met zo’n 35.000 inwoners. Er zijn grote en kleine bedrijven, diverse scholen en heel veel culturele activiteiten.
Dit is ook Boxtel: Kasteel Stapelen.

image