Johan van Grinsven /

MUZIEKFAN journalist auteur uitgever webontwerper

Philadelphia International Records

image

Van de Amerikaanse platenmaatschappijen Motown en Stax verschenen langer geleden al omvangrijke cd-boxen, van Philadelphia International Records gebeurde dat in 2012. Simpelweg Philadelphia International Records: The 40th Anniversary Box Set geheten. Tien albums met een heel divers aanbod aan artiesten, maar ze vallen allemaal onder de noemer Philly Sound. Het is het tweede muzikale overzicht na de verzamelaar Love Train: The Sound of Philadelphia.
Wat een feestelijk overzicht van dansbare en deels zijdezachte soul uit Philadelphia. Met onder meer: The Love I Lost en Don’t Leave Me This Way (Harold Melvin & The Blue Notes), When Will I See You Again en Dirty Ol’ Man (The Three Degrees), Do It Anyway You Wanna (People’s Choice), Me & Mrs Jones (Billy Paul), Now That We Found Love (O’Jays), Lady Love (Lou Rawls), I Don’t Love You Anymore (Teddy Pendergrass), Ain’t No Stoppin’ Us Now (McFadden & Whitehead), Hurry Up This Way Again (The Stylistics), If Only I Knew (Patti LaBelle) en First Time Together (Phyllis Hyman).

Opmaat: Rufus Thomas & Junior Walker

Soulveteranen Rufus Thomas en Junior Walker treden op in Noorderligt Tilburg: aanstekelijke dansmuziek uit oude doos.
Bij elke andere 75­-jarige artiest zou het een historisch, want misschien wel laatste, concert kunnen worden. Bij soulveteraan Rufus Thomas ligt dat anders. Niet alleen beschouwt hij zich als 'the oldest teenager of the world', maar hij leeft al veertig jaar voor zijn optredens.

Lees meer...

Opmaat: Rufus Thomas

Rufus_Thomas
Een van de oudste en kleurrijkste nog actieve artiesten in de soulmuziek is de 74­-jarige ras­entertainer Rufus Thomas. Hij had enkele hits in de jaren vijftig en zestig en nog altijd zijn zijn dwaze nummers van toen - 'The Funky Chicken', 'The Dog', 'Can Your Monkey Do The Dog' en 'Do The Funky Penguin' - de ruggegraat van zijn energieke shows. Sinds 1971 pleegt hij die in korte broek af te werken.
Lees meer...

Ted Graham's Kings of Funk: House Party

kings-of-funk
Ouderwets of retro? Of is dat hetzelfde? Hoe dan ook: de band Ted Graham's Kings of Funk tapt op het album House Party (2013) uit een bekend vaatje: soul, funk en een beetje blues. Voor oude en nieuwe fans van het genre herken- en genietbaar. De vier leden van de in New Orleans gevormde groep zijn allen veertig tot vijftig jaar actief in de muziekwereld en dat is te horen aan het gemak waarmee ze de nummers vertolken.
Niet alleen het genre is vertrouwd, de nummers ook: 634-5789, Bring It On Home To Me, My Girl, Tell It Like It Is, Ain't Too Proud To Beg, Walking The Dog, Twisting The Night Away en Dock Of The Bay. Een mix van Stax- en Motown-klassiekers dus. Goed gezongen, goed gespeeld, maar nergens beter dan de originelen. Ook al is er niks vernieuwends aan, toch een leuk album.