Johan van Grinsven /

MUZIEKFAN journalist auteur uitgever webontwerper

Michael Franks: The Music In My Head

mfranks
En dan is er ineens toch weer een album van de Amerikaanse liedjesmaker Michael Franks (73). Music In My Head heet het. Een echte Michael Franks: gemoedelijke, zachte jazzklanken, beetje pop, beetje samba en de relaxte zangstijl van de in 1944 geboren Amerikaan. De tien nummers verrassen de Franks-fan geen moment; zowel qua arrangementen als teksten passen ze naadloos in de rest van zijn oeuvre. Of misschien is er toch deze verrassing: Franks is op z’n oude dag nog altijd goed bij stem.
In 1973 bracht hij zijn eerste album uit. The Music In My Head is nummer 18 en kent muzikale bijdragen van Chuck Loeb, Jimmy Haslip, Eric Marienthal, Gary Meek, Bob Mintzer en David Spinozza. Je kunt van alles van Franks zeggen, maar niet dat hij niet stijlvast is...

Live: The Elvis Concert

Wat mij betreft mag het een jaarlijks feestje worden in Poppodium 013 in Tilburg: The Elvis Concert. Wederom met Dwight Icenhower in de hoofdrol. Met achtergrondzang van Jim Murray (voorheen van The imperials) en The Candles (of VELVET CANDLES uit Spanje. Op drums Bob Lanning, die met Elvis in Las Vegas heeft opgetreden, Carl Bradychok op gitaar en Fransman Damien Daigneau op toetsen. De vaste basspeler Gregoire Oboldouieff was ziek geworden dus moest er halsoverkop een invaller uit Florida overkomen. En weer zong het merendeel van het publiek zo ongeveer elk liedje mee.

elvis

VA: Johnny Cash: Forever Words

Uit een berg aan liedjesteksten, poëzie, brieven en andere schrijfsels van Johnny Cash (1932-2003) heeft zijn zoon John Carter Cash een nieuw album samengesteld. Daarop zijn zestien liedjes samengebracht van evenzoveel artiesten, onder wie Kris Kristofferson, Ruston Kelly & Kacey Musgraves, Chris Cornell, Alison Krauss, T Bone Burnett, Rosanne Cash, John Mellencamp, Elvis Costello, Carlene Carter, The Jayhawks en Robert Glasper. Het is een bonte collectie aan artiesten en aan genres: van bluegrass tot een mix van jazz en R&B. En toch zit er een verrassende eenheid in het album. De woorden van Cash vormen het bindmiddel. Ze zijn vertrouwd voor wie zijn werk kent en laten nog eens de hele persoonlijkheid van The Man in Black zien.


Mike Massé weer naar Nederland

De Amerikaanse zanger Mike Massé heeft miljoenen fans over de hele wereld, louter opgebouwd via YouTube. Daar plaatst hij al jaren zijn vertolkingen op van bekende liedjes, van Toto tot Pink Floyd. Soms solo opgenomen, maar meestal met een bassist. Massé werkte lang als jurist maar kan inmiddels van zijn optredens leven. Hij komt binnenkort weer naar Nederland. In april speelt hij in Eindhoven en Leiden.

Dit schreef ik in maart 2014 over Mike Massé:
Echt, er moet eindelijk eens een serieuze journalist afreizen naar Salt Lake City in de Verenigde Staten om daar Mike Massé te interviewen. Overdag advocaat. En een paar keer per maand in de avonduren te vinden in een eettent die de Pie Pizzeria heet. Daar zingt en speelt hij tegen een knullig decor de sterren van de hemel, covers van bands en artiesten als U2, Grateful Dead, Coldplay, Radiohead, Simon & Garfunkel, The Rolling Stones, Toto, Neil Young, James Taylor en vele anderen. Massé treedt daar meestal op met Jeff Hall, die hij al kent van college. Ook Jeff Hall is jurist trouwens. Het duo heeft zo’n tachtig video’s op een eigen YouTube-kanaal gezet en die zijn inmiddels zo’n twintig miljoen keer bekeken. Met Toto’s Africa als uitschieter: 3.268.943 keer bekeken... De loftuitingen buitelen daar - op YouTube - en op sociale media over elkaar heen. Een schril contrast met de lauwe reacties in de pizzeria, maar dat terzijde. Massé is het hype-stadium inmiddels al ruim gepasseerd, maar blijft rustig werken en optreden in Salt Lake City. Er schijnt enig drama in het leven van de man te zijn (ziek kind?). Dus waar blijft dat verhaal? En wie haalt die man eens naar Nederland?

Aangevuld in 2016:
Eindelijk komt de goede man naar Nederland, speelt hij in Amsterdam en Eindhoven. Maar midden in de zomervakantie. Nou ja....

Sharon Jones: Soul Of A Woman

soulofawoman
Noem het gerust een erfenis, het laatste album van de Amerikaanse soulzangeres Sharon Jones. Soul of a Woman heet de plaat, die op 17 november 2017 is uitgebracht. Jones overleed op 18 november 2016, op 60-jarige leeftijd, na een drie jaar lange strijd met kanker. Het album laat nog een keer horen hoe goed de New-Yorkse vocaliste was in het ouderwetse - in de goede betekenis van het woord - soulgenre. Samen met haar begeleidingsband The Dap-Kings gaf ze die stroming als geen andere artiest nieuw elan. Mede omdat hun platenmaatschappij Daptone Records in die revival een spilfunctie vervulde en verwante muziek van tal van artiesten uitbracht.
Een late loopbaan in de muziek had Jones, die pas op haar 40ste een eerste single opnam en zes jaar later haar eerste album. In de jaren die daarna zouden volgen bouwde ze een gedegen reputatie op, dankzij negen albums die ze uitbracht (inclusief compilaties) en vooral veel optredens. De elf nummers op Soul of a Woman laten horen waarom ze gezien wordt als een hedendaagse grootheid in de soulmuziek. Het is in geen geval een kroniek van een aangekondigde dood, maar een ’gewone’ soulplaat zoals haar andere albums. Weer topkwaliteit.